الرُّكَام : آنچه كه بر روى هم انباشته باشد . خداى تعالى گويد : ( ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكاماً - 43 / نور ) . ريگها و سربازان هم كه در يك جا انبوه و جمعند با واژه - ركام توصيف مىشوند . مُرْتَكَم الطّريق : راه و جاده اصلى كه خاك و گلش در اثر عبور و مرور كوبيده شده ( جاده شوسه يا شسته ) . ركن : رُكْن الشّيء : پهلو و جانب هر چيز كه بر آن تكيه مىشود و به طور استعاره براى قدرت و نيرو به كار مىرود . خداى تعالى گويد : ( لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلى رُكْنٍ شَدِيدٍ - 80 / هود ) . ( اگر نيروئى عليه شما مىداشتم و يا به قدرتى سخت متكى بودم از او يارى مىجستم ) . ركنت الى فلان اركن : با فتحه حرف ( ك ) ( يعنى - ركن ، يركن - به او اعتماد و تكيه كردم بر وزن - فعلت و افعل ، چون - ركن ، از غير حروف حلقى است در ماضى و مضارع فتحهء عين الفعل شاذ و اندك است . مقائيس اللّغه و مصباح و صحيح آن ركن - يركن - ركن يركن است . خداى تعالى گويد : ( وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا - 113 / هود ) ( بر ستمكاران اعتماد

--> 3 - نيكىها جز آنچه از روى پرهيزكارى باشد نيست ، و مال و ثروت هم جز امانتى گذرا نيست مگر آنچه در زندگى صرف شود . 4 - آيا جز اينست كه اگر مرگم تأخير شود الزاما با دستهايم بر عصا تكيه مىدهم و به آنها مشتاق مىشود . 5 - در آن صورت از اخبار قرون گذشته خبر مىدهم ، خميده حركت مىكنم هر گاه برخيزم دو تا و خميده هستم .